Openbaarheid beloningen topbestuurders leidt tot afgunst.

‘Wat ik met dat geld doe, is mijn zaak, niemand zal weten waar ik het precies aan besteed’, zegt Numico Bestuursvoorzitter Jan Bennink. En terecht, dit is nog een van de weinige privileges die grootverdieners hebben in Nederland. De politiek, met de SP en PVDA voorop en zelfs de VEB roepen ‘exorbitante beloningen’. CDA-kamerlid Pieter Omtzigt noemt de beloning van Bennink ‘buitengewoon vorstelijk’, maar wijst erop dat die door commissarissen en aandeelhouders is goedgekeurd. Bijna iedereen, behalve de oud-bestuursvoorzitter Van der Wielen, is het er mee eens dat Bennink, Numico uit de problemen heeft gehaald en voor de hoofdprijs heeft verkocht aan Danone, waardoor het bedrijf twee keer zo veel waard is geworden. Hier hebben de aandeelhouders en de werknemers (behoud van baan en banengroei) van geprofiteerd.

Volgens het ‘Financieele Dagblad’ plaatst de eerste man van Numico zich in een klasse apart. Op alle opties en prestatieaandelen die hij tijdens de klus vergaarde, verdient hij een slordige euro 80 mln. Dat brengt de totale declaratie voor een klus van vijfenhalf jaar dicht bij euro 100 miljoen, het jaarinkomen op euro 18 miljoen. Dat komt neer op euro 6000 per uur, uitgaande van een zestigurige werkweek en twee weken vakantie.

Is het glas nu halfvol of half leeg? Jan Bennink heeft in 5 jaar de doelen die gesteld zijn, gehaald en wordt daar goed voor beloond. Dat de samenleving hiervan mee profiteert is evident. Van de totale 100 miljoen die Bennink toucheert gaat ongeveer de helft naar de staatskas in de vorm van belastingen. Zou hij minder hebben verdient dan zou het bespaarde bedrag waarschijnlijk met compensabele verliezen nauwelijks hebben bijgedragen aan de staatskas. Dat blijft er 50 miljoen besteedbaar vermogen over, waarvan bij aankopen er natuurlijk weer BTW en bij schenkingen belasting terug vloeit naar de overheid. Het wordt eens tijd dat we in Nederland gaan kijken naar wat alle individuen bijdragen aan de maatschappij als belastingbetaler, werkverschaffer, redder van ondernemingen, goede doelen donateur e.d. versus wat men neemt van de maatschappij; grote auto en veel vliegen en overeenkomstige CO2 uitstoot en nog wat van deze triviale zaken. De groep Bennink & Co draagt heel veel bij aan het welzijn van anderen en laat ze dan ook genieten van wat hen toekomt.
Bennink heeft zich terecht geërgerd aan de discussie over zijn beloning. Hij gaf in het interview met het FD aan ‘Een deel van de beloning gaat naar mijn kinderen, de rest gaat straks naar goede doelen’. Fantastisch dat Bennink voor het steunen van goede doelen kiest i.p.v. bijvoorbeeld het lidmaatschap van nieuwste ultra-welgestelden ‘fractional ownership’ club; Aurora. Smaakvoller was het geweest om zijn goede doelen voornemens niet te communiceren en net zoals Pieter Geelen, een van de oprichters van TomTom, 100 miljoen daarvoor in te zetten zonder hier ruchtbaarheid aan te geven.

Bart van Oosterhout van Intermediair heeft een goede aanvulling gegeven op dit artikel:

Goede doelen blij met bonus Bennink
Ophef over beloning Numico-topman jan bennink zwaar overdreven

Zelden was de ophef over een beloning zo groot als over de 80 miljoen euro die door het onlangs overgenomen voedingsconcern Numico aan vertrekkend topman Jan Bennink werden toegekend.

Toch is de suggestie dat Benninks hoge vertrekbonus de maatschappij zou benadelen niet juist, meent organisatieadviseur Christian ter Maat. In het Financieele Dagblad hield Ter Maat vrijdag, geheel tegen de heersende opinie in, een pleidooi om eens wat meer te kijken naar het maatschappelijk rendement van topmannen als Jan Bennink. Wat niet in de pers verscheen, is dat de optiebeloning van de topman, eenenvijftig miljoen euro, gewoon belast is. Sinds 2005 geldt de regel dat optiewinsten bij uitoefening met de inkomstenbelasting verrekend worden. In het geval van Bennink geldt het hoogste tarief van 52 procent. Bij het toekennen van prestatieaandelen, bij Bennink goed voor 23 miljoen euro, gaat eveneens direct de helft naar de belastingdienst. Van het grootste deel van de exorbitante beloning, namelijk 74 miljoen euro, stroomt dus ruim de helft (38 miljoen) rechtstreeks terug in de schatkist. Van het nog altijd fabelachtige bedrag dat overblijft, schenkt de voormalige topman het grootste deel aan goede doelen ­ welke wil hij niet zeggen. Ook daar komt de belastingdienst weer om de hoek kijken met een tarief van acht procent. De veertig miljoen die Benninks beloning het Rijk oplevert staat ruwweg gelijk aan het bedrag dat het kabinet volgend jaar wil uittrekken voor verbetering van de thuiszorg, of om de wachtlijsten in de jeugdzorg terug te dringen. Daar komt bij dat Numico, bij het aantreden van Bennink ten dode opgeschreven, nu een bloeiend bedrijf is met 13 duizend medewerkers en een resultaat van 429 miljoen euro, goed voor 100 miljoen aan vennootschapsbelasting. Over maatschappelijk verantwoord ondernemen gesproken.
bron

Door Christian ter Maat MCC, MMC; Directeur Carevolution; organisatie-, management- en reputatieadvies.
Voor o.a.: reputatie- en positioneringsvraagstukken en strategische communicatie.
Ter Maat publiceert ook op GekOpKlanten en Eventbuzz.

Stuur door naar een relatie

13 reacties op “Openbaarheid beloningen topbestuurders leidt tot afgunst.”

  • Ik zie in de voetnoot dat je onder meer reputatieadviezen geeft. Logisch dat de discussie over topverdieners jou interesseert en dat je er over schijft. Je bent een deskundige en ik doe bij deze een beroep op je professionele visie wanneer ik je het volgende vraag.

    Als je er van uitgaat – wat ik aanneem – dat topverdieners, temidden van de vaak negatieve discussie, hun reputatie willen hooghouden, en hun bedrijven willen ook hun reputatie hoog houden, helpt het dan om de discussie te voeren met een beschouwing zoals je die je nu hebt gegeven?

    Bij reputatiebeheer (en jouw adviezen daarbij) zal het toch óók om PR gaan? En heb je dan niet het soort PR nodig dat gebruik maakt van de dialoog en niet van een polemiek?

    Mij dunkt dat je vrij eenzijdig de standpunten van de topverdiener aan bod laat komen en daarmee de tegenstellingen in het denken alleen maar benadrukt. Ik zie daarin geen PR en reputatiebeheer, maar polemiek die tegenstellingen vergoot zonder oplossingen aan te dragen die de spanningen helpen oplossen.

    Begrijp me goed, ik vel geen oordeel over de vraag of je argumenten vóór topinkomens – bijvoorbeeld economisch bezien – volkomen waar en terecht zijn. Maar helpt een op deze wijze gevoerde discussie de gewenste reputatie hoog te houden? Ik kan het me niet voorstellen. Tenzij je natuurlijk het soort reputatie nastreeft waarmee je juist zo breed mogelijk kritiek blijft oproepen.

    Heeft het misschien met prioriteitenvolgorde te maken: de zorg voor een reputatie is ondergeschikt aan de zorg voor het topinkomen? Gezien de kritische houding van velen lijkt me dan iedere bemoeienis met reputatiebewaking en PR dweilen met de kraan open.

  • Op http://www.innovatieforganiseren.nl (een partnersite van ReplyToAll) publiceren we ook regelmatig over dit onderwerp. Voor de geinteresseerde lezer: zie bijvoorbeeld
    http://www.innovatieforganiseren.nl/ongerubriceerd/dagobert-foei-ii-relatie-beloning-en-innovatie/
    en
    http://www.innovatieforganiseren.nl/innovatie-en-management/dagobert-foei/

    Groet,

    Edwin

  • Reputatie is de som van de imago’s (percepties) van alle stakeholders over een onderneming. Het managen van de reputatie is van essentieel belang voor een onderneming. Een goede reputatie werkt als een magneet. Hierdoor kan een onderneming bijvoorbeeld: betaalbare leningen verwerven, gekwalificeerd personeel rekruteren en de gunst van de klant naar zich toe trekken (kassa!). Reputatieadviseurs kunnen ondernemingen in het strategisch belangrijke reputatiemanagement ondersteunen. Het handelen van de CEO, maar ook het belonen van een CEO door de organisatie zijn onderdeel van imago’s die individuele stakeholders zullen percipiëren. Bijvoorbeeld het fors belonen van een CEO wordt door de consument wellicht negatief gepercipieerd, terwijl een belegger het ziet als een beloning voor goed werk en een hoge beurskoers (fijn voor de aandeelhouder).

    De beloning van topbestuurders bij Numico, zal naar mijn inzicht de reputatie (gemeten over minimaal 1 jaar) niet schaden. Om maar met 2 van de vele stakeholders dit kort toe te lichten. De aandeelhouders zijn zeer tevreden; vijf jaar geleden ging het met Numico en haar beurskoers zeer slecht. De eindgebruiker, in casu voor babyvoeding; de baby (nee dus de moeder) en voor klinische voeding; de patiënt, interesseert het niet wat Jan Bennink verdient. Zij zijn geïnteresseerd in veilige en gezonde voeding.

    Richard, ik belicht mijn kritiek inderdaad vanuit 1 kant, die van de onderneming en niet vanuit de politiek of de maatschappij want die zijn al voldoende aanbod gekomen in de media. En als men de toevoegde waarde van topmanagement aan de onderneming (redding van Numico) en aan de maatschappij (imposante belastingafdrachten, werkverschaffing en onbezoldigde bestuursfuncties e.d.) onder de loep neemt, dan kun je bijna niet meer over ‘exorbitant’ spreken.

    PR is een van de middelen (geen doel) van corporate communicatie en richt zich op één stakeholder; de pers. Wel heeft deze stakeholder vaak een grote impact. Richard als je meer zou willen weten over bovengenoemde onderwerpen, dank kan ik je het boek Essentials of Corporate Communication van Cees van Riel aanbevelen.

    http://www.replytoall.nl/corporate-communicatie/essentials-of-corporate-communication-boek-recensie/

  • De beloning van Jan Bennink (CEO Numico) vloeit voor een substantieel deel terug naar de staatskas!

    Bart van Oosterhout van Intermediair heeft een goede aanvulling gegeven op het artikel ‘Openbaarheid beloningen topbestuurders leidt tot afgunst’ Bart schrijft o.a. ‘de veertig miljoen die Bennink’s beloning het Rijk oplevert staat ruwweg gelijk aan het bedrag dat het kabinet volgend jaar wil uittrekken voor verbetering van de thuiszorg of om de wachtlijsten in de jeugdzorg terug te dringen’.

    Lees hier het hele artikel:
    http://www.replytoall.nl/corporate-communicatie/openbaarheid-beloningen-topbestuurders-leidt-tot-afgunst/

  • Vooraf wil ik nog melden dat de topbestuurders met de juiste kwaliteiten best een goed reeel salaris mogen ontvangen maar bedragen als 80 miljoen …..
    Je kunt vele argumenten aandragen die de 80 miljoen goed praten maar je kunt ook net zoveel argumenten aandragen die aangeven dat deze hoge vergoedingen toch wel te hoog zijn. Nu de perceptie vanuit de klant, die 80 miljoen komt toch ergens vandaan m.i. toch uit de productprijzen die, minus de totale kosten om de producten in de schappen van de winkels te krijgen, inkomen voor het bedrijf genereren. Zie hier de productprijs kan dus omlaag met totaal 80 miljoen verdeelt over alle verkochte goederen. Nu maak je vele moeders en vaders blij. Nu kun je gaan aanhalen dat de staat minder belasting vangt. Nee hoor, de vaders en moeders hebben nu middelen cq geld over om andere dingen te doen of te kopen. En wil het bedrijf niet dalen met de productprijzen dan kan de winstverhoging van 80 miljoen deels toch nog naar de belastingen. En nu is de Staat ook nog blij.
    S.van der Zee

  • Welke incentive verleidt topbestuurders tot bovenmatige inspanningen? En waar gaat het in essentie om; de honorering of het bedrijfsresultaat? En wie profiteren van een goed bedrijfsresultaat?

    Talent heeft zijn prijskaartje. Een goede voetballer of golfer of schilder of ziekenhuisdirecteur of bestuurder; hebben één ding gemeen, ze hebben talent. En ze zijn bereid dit talent voor een groter doel uit te nutten, met imago en burn-out risico’s voor de talentdrager. Dit groter doel vertaalt zich in betere producten voor de klanten (de concurrent houdt ze scherp), hogere aandeelhouderswaarde, meer werkgelegenheid (Numico 13.000 mensen), maatschappelijke verantwoord ondernemen (staat nu nog in de kinderschoenen, maar hier ontkomen we en ze niet aan), heel veel belastinginkomsten voor de staat, innovatieve bedrijfsvoering en prima opleidingsplaats voor jong talent.

    Hiermee zijn eigenlijk alle vragen beantwoord, behalve de stelling van Simon; geef de € 80 miljoen (de hele beloning van Jan Bennink), in de vorm van product korting terug aan de klanten. Numico produceert ongeveer 2,2 miljard producten per jaar, dat levert in de afgelopen 5 jaar (Bennink’s periode) ruim 10 miljard producten op. Tien miljard gedeeld door 80 miljoen beloning, levert een product voordeel van € 0,003 (1/3 cent) voor elke klant op.

  • De kunst is natuurlijk, niet alleen voor eigen parochie te preken. Inspanningen voor imagoverbetering, zoals een lans breken voor topverdieners, moeten zich toch richten op de groep bij wie je de beeldvorming wilt verbeteren?

    Goed dat je enthousiast bent over dat boek. Ik heb het al eens gelezen en waardeer het. Ik kan me vinden in Van Riel’s stelling dat je pr moet toespitsen op je “key audience”. Eerlijk gezegd lijken me in de topsalarissendiscussie niet de aandeelhouders of de raden van bestuur je key audiences te zijn; die hebben doorgaans immers weinig moeite met het toewijzen van topsalarissen. En de pers is sowieso geen audience maar een podium waar ondernemingen en topverdieners zichtbaar kunnen worden voor hun audience. Key audiences zijn hier dan veel eerder de groepen die door een negatief beeld de topsalarissen willen beperken, zoals politici en, in samenhang daarmee, grote groepen burgers. Die zou je volgens mij voor je ideeën willen winnen, toch? Daarom hoopte ik je te kunnen verleiden tot het verzinnen van argumenten die ook het andere kamp in hun ziel raken.

    Naast het boek van Van Riel ken ik nog zo wat boeken, deels van auteurs met een wat andere invalshoek. Zo blijkt het mogelijk om sterke imago’s te vormen die niet alleen zijn gebouwd op economische logica, maar op een integratie van economische logica én principes als integriteit, geloofwaardigheid, waarde, houdbaarheid en zingeving – principes waarmee je voorstanders én tegenstanders van topsalarissen kunt raken. Topverdieners die deze principes hanteren, doen het volgens een veelgelezen boek vaak uitstekend: naast hun zeer hoge inkomen genieten ze respect en vertrouwen in hun key audiences en mede daardoor zitten ze extra stevig in hun zadel. Als je interesse hebt noem ik je graag wat boektitels.

  • In discussies over topbeloningen wordt wel eens gezegd dat 10 tot 15 keer het gemiddelde salaris van een werknemer binnen een onderneming uit te leggen is. Dat zou dan op een salaris van +/- 4 tot 5 ton zijn. En daar kan een jaarlijks succesbonus van 1 tot 3 ton aan worden toegevoegd. In het voorbeeld Bennink zou dat na 5 jaar leiden tot een totale beloning van +/- 3 miljoen. Zo’n beloning is goed en breed te communiceren en zal op niet te veel weestand stuiten. In uitzonderlijke situaties (bijvoorbeeld bij verkoop van de onderneming) en met een goed communicatieplan kan dit mogelijk worden op getrokken tot zo’n 5-15 miljoen, alles daar boven is niet uit te leggen, maar wel te verantwoorden. Juist de best ingevoerde doelgroepen, zoals de politici, maken hier dankbaar (mis)bruik van. Waarom kunt u zich afvragen? Kennen zij de realiteit niet (grote beloningen zijn gebruikelijk in de internationale zakenwereld) of gebruiken zij deze realiteit voor andere doelen, zoals zielen werving en profilering (in) door de pers? En waarom hoor je die politici niet wanneer het gaat om topbeloningen van lieverdjes van het volk, zoals bijvoorbeeld voetballers?

    Sommige kwesties zijn moeilijk uit te leggen aan de ‘key audiences’ en mijn advies in deze zou zijn; pas de beloning aan naar ‘redelijke’ niveaus of een communicatieadvies van ‘Do nothing’ Een illustratie van een bekende case heb ik hier bijgevoegd.

    In the late 1950s, the Ford Motor Company hired P.R. trail-blazer Ben Sonnenberg to help overcome the negative fallout from the Edsel fiasco. He charged Ford $50,000 for a foolproof P.R. plan, and after three days submitted it in person to the board. Sonnenberg looked the breathless executives in the eye and intoned, “Do nothing.” With that, the dapper publicist pocketed his check and walked out.

    Ik vermoed dat beloningskwesties weinig invloed hebben op de reputatie van de onderneming of het imago van de CEO over langere tijd. Wel kan een versterkend effect optreden zoals bijvoorbeeld bij de energiereuzen. Hier is sprake van topbeloningen, nota bene geaccordeerd door de aandeelhouders de gemeenten en provincies, terwijl tegelijkertijd de klanttevredenheid te wensen over laat. Hier verdient de CEO veel geld, terwijl hij het niet verdient als we de klanttevredenheid er naast leggen.

    Richard, mag ik je verleiden om naast boeksuggesties, welke zeer welkom zijn. Een gastcolumn over jouw favoriete boek in deze kwestie te schrijven? Ik waardeer je feedback en zou graag meer vernemen over ‘integratie van economische logica én principes als integriteit, geloofwaardigheid, waarde, houdbaarheid en zingeving’.

  • […] Super rijken lijken lastig te benaderen. De echte welgestelden zijn wat media schuw en reageren niet Direct Mail of Bel Acties. Maar op de keper beschouwd is het een doelgroep die met de juiste boodschap in goed gekozen media te bereiken is. De quote 500 wordt door alle groot-verdieners gelezen. Ze kijken gefragmenteerd televisie, maar zijn ook hier weer op te sporen, bijvoorbeeld bij Harry Mens in Businessclass. Voor echt zakelijk nieuws wendt deze groep zich tot het Financiële Dagblad, De Financiële Telegraaf, Business News Radio e.d. De miljonairs fair als rijken evenement is een twijfelachtige keuze, wel bereikt u hier in ieder geval het segment wat graag tot de super rijken zou willen behoren. In de Vs met bijna 3 miljoen High Net Worth Individuals zijn er exclusieve magazines zoals het Robb Report, met hierin jaarlijks haar lijst “Ultimate Gifts”, met cadeaus in de prijsklasse van 3.000 dollar voor een boek tot 250 miljoen voor een jacht. De reguliere media scoren met het offeren van super rijken bijvoorbeeld als het weer eens gaat over de honorering van top bestuurders. […]

  • […] te voorzien. Deze bureaus hadden slechts tot één conclusie moeten komen;‘Do nothing’. Een illustratie van een bekende case heb ik hier bijgevoegdIn the late 1950s, the Ford Motor Company hired P.R. trail-blazer Ben Sonnenberg to help overcome […]

  • Hieronder vindt u twee gerelateerde artikelen ,voorzien van reacties van ondergetekende, over de hoge topbeloningen in de Volkskrant onder topsalaris.nl.

    Toploon weer verder gestegen.

    Waar ligt de grens?

    Door Christian ter Maat MCC, MMC; Directeur Carevolution organisatie-, management- en reputatieadvies.

    Zie Reply to All artikel: http://www.replytoall.nl/corporate-communicatie/openbaarheid-beloningen-topbestuurders-leidt-tot-afgunst/

  • Discussie topbeloningen niet complex (geplaatste reactie op;http://www.topsalaris.nl).

    De Raad van Commissarissen bepaalt de honorering van de leden van de Raad van Bestuur, stel de prestatieafhankelijke beloning vast en het optiebeleid en de toekenning van opties en aandelen. De afweging die zij moeten maken is het belonen van schaars talent en hoe dit talent optimaal te laten presenteren door prestatie afhankelijke beloningen. Naarmate de schaarste groter, zal men een beter remuneratiepakket moeten samenstellen. Welnu de RvC heeft altijd een keuze. Minder getalenteerd, lagere remuneratie en kans op minder goede resultaten voor de onderneming en haar stakeholders; aandeelhouders, klanten, medewerkers, leveranciers, werkgelegenheid etc. Deze afweging zal niet altijd leiden tot het aantrekken van het allerhoogste talent, c.q beloning. Recent is er ook nog gesproken over het toekennen van aandelen aan commissarissen. Dit toekennen heeft voor- en nadelen. Goed toezicht vereist een onafhankelijke houding van de commissaris. Het toekennen van aandelen kan de onafhankelijkheid aantasten. De Nederlandse <span class=”taalen”>Corporate Governance</span> Code is hier duidelijk. Aan een commissaris mogen geen aandelen en/of rechten op aandelen bij wijze van bezoldiging worden toegekend.

    Terug naar de prestaties van het talent. Bijna iedereen, behalve de oud-bestuursvoorzitter Van der Wielen, is het er mee eens dat Bennink, Numico uit de problemen heeft gehaald en voor de hoofdprijs heeft verkocht aan Danone, waardoor het bedrijf twee keer zo veel waard is geworden. Hier hebben de aandeelhouders en de werknemers (behoud van baan en banengroei) en anderen van geprofiteerd. Het talent heeft hier waarde toegevoegd. De vraag is nu heeft de totale beloning van Bennink voldoende waarde toegevoegd en had een minder talentvolle bestuurder met een lagere beloning niet dezelfde of wellicht betere resultaten kunnen realiseren?

    Op Reply to All heb ik een artikel gepubliceerd, getiteld; ‘Openbaarheid beloningen topbestuurders leidt tot afgunst.’. Hier kunt u lezen hoe de samenleving mee profiteert van topbeloningen.

    Door Christian ter Maat MCC, MMC; Directeur
    Carevolution; organisatie-, management- en reputatieadvies Zie artikel: http://www.replytoall.nl/corporate-communicatie/openbaarheid-beloningen-topbestuurders-leidt-tot-afgunst/

  • Discussie topbeloningen ‘gekaapt’ door Jongerius (geplaatste reactie op; http://www.topsalaris.nl).

    Waarom heeft de gehele maatschappij last van de loonstijgingen aan de top, zoals benoemd is (niet beargumenteerd) door Xander van Uffelen op http://www.topsalaris.nl)?

    Voor de direct betrokken stakeholders maakt een hoge beloning niet zoveel uit. De ‘blue collar’ medewerker zal jaloers zijn en heeft wat over te praten in het koffiekwartiertje. Tegelijker tijd ziet hij/zij dat de ‘sky the limit’ is dus wellicht een aanzet tot harder werken, meer opleiding, promotie enz. om een hoger niveau te bereiken met een hogere beloning en een ‘white collar’.

    Neem bijvoorbeeld de klant als stakeholder. Op http://www.replytoall.nl (artikel: Openbaarheid beloningen topbestuurders leidt tot afgunst) melde een lezer van reply to all; (in de casus Numico); ’zie hier de productprijs kan dus omlaag met totaal 80 miljoen verdeelt over alle verkochte goederen’. Mijn antwoord was; geef de € 80 miljoen (de hele beloning van Jan Bennink), in de vorm van product korting terug aan de klanten. Numico produceert ongeveer 2,2 miljard producten per jaar, dat levert in de afgelopen 5 jaar (Bennink’s periode) ruim 10 miljard producten op. Tien miljard gedeeld door 80 miljoen beloning, levert een product voordeel van € 0,003 (1/3 cent) voor elke klant op’. Daar schieten we niet veel mee op.

    De discussie over topinkomens wordt ‘gekaapt’ door lieden die hier persoonlijk voordeel mee willen behalen. Zoals bijvoorbeeld in de Volkskrant; ‘Laat PvdA’er Paul Tang meteen aan de slag gaan met zijn voorstel om de topinkomens fiscaal aan te pakken’, zegt Jongerius, voorzitter van de vakcentrale FNV. De aanpak van topinkomens is een goed onderwerp, uit alle peilingen blijkt dat dit leeft.’.

    Ja ‘het leeft’ als retorische munitie. Zo’n 100 miljoen voor één bestuurder is altijd een schot hagel in de maatschappij, maar zij raakt er niets mee. Wat de klanten van de FNV willen is niet helemaal duidelijk. Wat de FNV zelf wil wel; werkgelegenheid als een rode draad door het FNV-beleid, zoveel mogelijk mensen aan het arbeidsproces laten deelnemen, een betere balans tussen werk en privé. En zo nog een paar arbeidsgerelateerde zaken. Zolang de hoge topinkomens niet leiden tot minder kansen voor de werknemers is dit geen FNV thema. En de Numico case heeft bewezen, ‘haal en betaal’ een goede topman en de werkgelegenheid is zeker en het aantal banen neemt toe. Maar als zo vaak zijn de eisen van de kapers niet noodzakelijk de wensen van de onderliggende organisatie en haar leden.

    De Raad van Commissarissen moet haar verantwoordelijkheid nemen t.a.v. de honorering van bestuurders. En dat is en blijft een afweging van het aantrekken van schaars talent en de daarbij passende beloningsstructuur. Op de Nyenrode Commissarissencyclus, die ondergetekende in 2007 heeft gevolgd, wordt de beloning van bestuurders uitvoerig besproken en worden de commissarissen in spé aangezet tot het vertegenwoordigen van de belangrijke stakeholders en niet alleen de aandeelhouders.

    De discussie over topinkomens komt nog wel een paar keer voorbij in het komende decennium. Net zoals andere arbeidsgerelateerde thema’s zoals; de Balkenende norm (60.000 vermeldingen in Google vs ‘hoge topinkomen’ 30.000), versoepeling ontslagrecht, arbeidsmarktparticipatie, glazen plafond etc.

    Nu maar eens kijken welke kapers er nu weer opstaan.

    Door Christian ter Maat MCC, MMC, CMC; Directeur Carevolution; organisatie-, management- en communicatieadvies.

    Zie artikel: http://www.replytoall.nl/corporate-communicatie/openbaarheid-beloningen-topbestuurders-leidt-tot-afgunst/

Reageer

(zal niet zichtbaar zijn)

Als u uw reactie geplaatst heeft kunt u de reactie nog 30 minuten aanpassen. Klik hiervoor op "Bewerk reactie".

Vorige artikel:
Volgende artikel:

Laatste reacties